پرش به محتوای اصلی
رشحه رشحه

رشحه

شمارهٔ ۲ - مطلع یک غزل

دردا که بود خاصیت این چشم ترم را

کز گریه ز روی تو ببندد نظرم را

دل بستگیم تازه به دام تو شد اکنون

کز سنگ جفا ریخته‌ای بال و پرم را

ادامه‌ی رشحه

  1. شمارهٔ ۴ - بخشی از قصیده شماره ۱ (فلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا)هر کجا نام ز دانش همه افلاک حجاب
  2. شمارهٔ ۵ - رباعیای از لب تو به خون رخ لعل خضاب
  3. شمارهٔ ۶ - مطلع یک غزلآن بت گل چهره یارب بسته از سنبل نقاب
  4. شمارهٔ ۷ - مطلع یک غزلز دوری تو دو چشمم چو رود جیحون است
  5. شمارهٔ ۸ - غزلماهم اگر به قهر شد از لطف باز گشت
  6. شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزلغم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت
  7. شمارهٔ ۱۰ - مطلع یک غزلدل رفت و ز خون دیده ما را
  8. شمارهٔ ۱۱ - مطلع یک غزلجان و دل بیرون کس ازدست تو مشکل می‌برد
همه‌ی رشحه ←

رشحه درباره‌ی رشحه

بیگم (گمان می رود اسمی داشته از قبیل فاطمه و سکینه و بیگم دنبال آن بوده ولی در نسخه های موجود از قلم کاتب افتاده است.) دختر هاتف، متخلص به رَشحه (۱۱۹۸ قمری - ؟) شاعر ایرانی در دوران قاجار بود. پدر بیگم (هاتف اصفهانی)، شوهرش (میرزا علی اکبر، متخلص به «نظیری»)، پسرش (میرزا احمد متخلص به «کشته») و برادرش (سید محمد متخلص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.