پرش به محتوای اصلی
رشحه رشحه

رشحه

شمارهٔ ۷ - مطلع یک غزل

ز دوری تو دو چشمم چو رود جیحون است

شوم فدای تو، احوال چشم تو چون است

ادامه‌ی رشحه

  1. شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزلغم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت
  2. شمارهٔ ۱۰ - مطلع یک غزلدل رفت و ز خون دیده ما را
  3. شمارهٔ ۱۱ - مطلع یک غزلجان و دل بیرون کس ازدست تو مشکل می‌برد
  4. شمارهٔ ۱۲ - از یک غزلمی‌تپد از شوق دل در سینه‌ام گوئی که باز
  5. شمارهٔ ۱۳ - از یک غزلز هر مژگان کند صد رخنه در دل
  6. شمارهٔ ۱۴ - از یک غزلبه قید زلف تو آن دل که پای بند شود
  7. شمارهٔ ۱۵ - از یک قصیدهتو آن شهریاری که از آستینت
  8. شمارهٔ ۱۶ - در مدح ضیاء‌السلطنهای ضیاء السلطنه ای بانوی گیتی مدار
همه‌ی رشحه ←

رشحه درباره‌ی رشحه

بیگم (گمان می رود اسمی داشته از قبیل فاطمه و سکینه و بیگم دنبال آن بوده ولی در نسخه های موجود از قلم کاتب افتاده است.) دختر هاتف، متخلص به رَشحه (۱۱۹۸ قمری - ؟) شاعر ایرانی در دوران قاجار بود. پدر بیگم (هاتف اصفهانی)، شوهرش (میرزا علی اکبر، متخلص به «نظیری»)، پسرش (میرزا احمد متخلص به «کشته») و برادرش (سید محمد متخلص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.