پرش به محتوای اصلی
رشحه رشحه

رشحه

شمارهٔ ۱ - از یک قصیده

فلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا

همه شب پای فرو هشت به کاشانهٔ ما

گفتم از بهر چکار آمده‌ای گفت که جور

گفتم از بهر چه تقصیر بود گفت: وفا

ادامه‌ی رشحه

  1. شمارهٔ ۳ - مطلع یک غزلدامن قاتل به دست آمد دم بسمل مرا
  2. شمارهٔ ۴ - بخشی از قصیده شماره ۱ (فلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا)هر کجا نام ز دانش همه افلاک حجاب
  3. شمارهٔ ۵ - رباعیای از لب تو به خون رخ لعل خضاب
  4. شمارهٔ ۶ - مطلع یک غزلآن بت گل چهره یارب بسته از سنبل نقاب
  5. شمارهٔ ۷ - مطلع یک غزلز دوری تو دو چشمم چو رود جیحون است
  6. شمارهٔ ۸ - غزلماهم اگر به قهر شد از لطف باز گشت
  7. شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزلغم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت
  8. شمارهٔ ۱۰ - مطلع یک غزلدل رفت و ز خون دیده ما را
همه‌ی رشحه ←

رشحه درباره‌ی رشحه

بیگم (گمان می رود اسمی داشته از قبیل فاطمه و سکینه و بیگم دنبال آن بوده ولی در نسخه های موجود از قلم کاتب افتاده است.) دختر هاتف، متخلص به رَشحه (۱۱۹۸ قمری - ؟) شاعر ایرانی در دوران قاجار بود. پدر بیگم (هاتف اصفهانی)، شوهرش (میرزا علی اکبر، متخلص به «نظیری»)، پسرش (میرزا احمد متخلص به «کشته») و برادرش (سید محمد متخلص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.