فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - در توحید باری عزّ شأنه ای شده از صنع قدرت تو هویدا
- شمارهٔ ۲ - آیینه پاک دی آمد و کالای چمن برد به یغما
- شمارهٔ ۳ - آیینه یزدان خجسته زمانی است بس بهجت افزا
- شمارهٔ ۴ - مهر درخشان شبا هنگام چون شد ناپدید این گوهر رخشا
- شمارهٔ ۵ - جهانبان ملک نبوّت سحرگه ز مهر مهی روح افزا
- شمارهٔ ۶ - آفتاب برج فتوّت چو گاه شام بدل شد عذار لاله حمرا
- شمارهٔ ۷ - گل گلزار علیین تو را ای مرغ دل تا کی، در این منزل بود مأوی
- شمارهٔ ۸ - منظور هر منظر جان برخی خاک رهت، باد ای علیّ مرتضا
- شمارهٔ ۹ - جام جهان بین زد ابر دگرباره به گلزار خیم را
- شمارهٔ ۱۰ - رسوای عشق بامدادان قاصدی از کوی یار آمد مرا
- شمارهٔ ۱۱ - سُلطانِ اوادنی قُباب طره پر پیچ و تابت از دلم بربوده تاب
- شمارهٔ ۱۲ - مُنجی دور زمان ماه من، ای کز رخت دایم بتاب است آفتاب
- شمارهٔ ۱۳ - شعله دوزخ گُل آید روی یارم، ای خجل از تابش نور، آفتابت
- شمارهٔ ۱۴ - جنت کوی او زلف دلدار من، ای سلسله ها گشته اسیرت
- شمارهٔ ۱۵ - داور کشور جان ای سهی سرو که هر سوی به نازت گذر است
- شمارهٔ ۱۶ - فرش و عرش وصفت ای شاه برون از حد درک بشر است
- شمارهٔ ۱۷ - دامنی از اخترکان ای سهی سرو، که هر سوی بنازت گذراست
- شمارهٔ ۱۸ - روضه خلد جنت این، یا فضای گلزار است
- شمارهٔ ۱۹ - مظهر اوصاف حقّ دیری است که جان در قفس جسم اسیر است
- شمارهٔ ۲۰ - عدالت جاوید دیده ام دوش غزالی و دلم با غزل است
- شمارهٔ ۲۱ - دهقان و سلطان بتا، صباح همایون عید قربان است
- شمارهٔ ۲۲ - افسر سلیمان ای مهر رویت از مه گردون گرفته باج
- شمارهٔ ۲۳ - صبح سرمد زهی، ای که دلها به هجر تو آمد
- شمارهٔ ۲۴ - عیش مُخَلَّدْ دی قاصد دلبر ز در حجره درآمد
- شمارهٔ ۲۵ - نوبهار آمد نوبهار آمد که باغ و راغ را زیور کند
- شمارهٔ ۲۶ - سجده گاه عاشقان طوطی طبعم دگر آغاز شیوایی کند
- شمارهٔ ۲۷ - اسکندر گل وقت شد کاسکندر گل لشکر آرایی کند
- شمارهٔ ۲۸ - آیینه آفتاب ای دل گمشده باز آی که آمد به شهود
- شمارهٔ ۲۹ - بهار و یار رسید مژده که اینک صباح عید رسید
- شمارهٔ ۳۰ - میرغضنفرفر تویی ای عارضِ جانان، تویی ای طلعتِ دلبر
- شمارهٔ ۳۱ - امام عوالم تعجب از آن روی چون مهر انور
- شمارهٔ ۳۲ - داور فرخ رُخ صباح عید بازآمد به فیروزی و فال و فرّ
- شمارهٔ ۳۳ - یک جهان خورشید زره رسید بصد گونه جاه و حشمت و فرّ
- شمارهٔ ۳۴ - کاشف غیب وزید بر تن خوابیدگان نسیم سحر
- شمارهٔ ۳۵ - آیینه صبح صبح هنوز این عروس حجله خاور
- شمارهٔ ۳۶ - ندای سروش ز گاه خواب شب دوش تا به وقت سحر
- شمارهٔ ۳۷ - شاهد غیب دارم ز دست چرخ همی شام تا سحر
- شمارهٔ ۳۸ - هلالِ عید ساقی هلال عید بر آمد ز کوهسار
- شمارهٔ ۳۹ - جلوه پروردگار حیدر صفدر علی، شاهنشه ملک وقار
- شمارهٔ ۴۰ - دارای جهاندار خط نیست ز آیینه روی تو پدیدار
- شمارهٔ ۴۱ - زنده جاوید برده ز جان ها قرار زلف دلاویز یار
- شمارهٔ ۴۲ - عروس گلزار باز پیرانه سر از باد بهار
- شمارهٔ ۴۳ - در سوگ همسر خود کنون که عهد ربیع است و روزگار بهار
- شمارهٔ ۴۴ - صبح صادق داد دیگر بار زیور باغ را ابر بهار
- شمارهٔ ۴۵ - خیمه سیمگون وقت آن شد که دگر در گلزار
- شمارهٔ ۴۶ - مهر منیر باز می بینم به عالم طرفه جشنی بی نظیر
- شمارهٔ ۴۷ - کیمیای مهر ای کرده کاینات صفات تو را سپاس
- شمارهٔ ۴۸ - مشتاق رضای حق دوشینه به ره دیدم خندان و غزلخوانش
- شمارهٔ ۴۹ - کلام الله ناطق جهان شوخی است دستان ساز و دلها گرم دستانش
- شمارهٔ ۵۰ - در وادی سلوک زهی از توام حل، جمیع مشاکل
- شمارهٔ ۵۱ - آب حیات ای صنم نازنین، ناز تو بر جان دل
- شمارهٔ ۵۲ - خسرو گلبن شد وقت آن که از اثر باد صبحدم
- شمارهٔ ۵۳ - گنج حقیقت ای ایزد یکتا را، تو مظهر اعظم
- شمارهٔ ۵۴ - میرِ مُلک آرا بیا این چشم صورت بین بنه ای دل دمی برهم
- شمارهٔ ۵۵ - جلوه دوست ساقی از آن مدام روانبخش لعل فام
- شمارهٔ ۵۶ - دولت بیدار افتاد چتر دولت بیدار بر سرم
- شمارهٔ ۵۷ - درسوگ همسر خود فلک جمعیتم بر هم زند، خواهد پریشانم
- شمارهٔ ۵۸ - در کوی عشق تا عشق را قدم بسر کو نهاده ایم
- شمارهٔ ۵۹ - والی ولایت مطلق ماند به نسترن تن آن سرو سیمتن
- شمارهٔ ۶۰ - آن سرو سیم تن دوش از درم درآمد، آن سرو سیم تن
متن اشعار به نقل از گنجور.