فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - در توسل به حضرت خاتم الانبیاء (ص) یا خاتم النبییّن، غمخوار عالمی تو
- شمارهٔ ۲ - داستان گاو و مسجد یکی از اهل ورع، گاوی را
- شمارهٔ ۳ - تاریخ تولّد میر ضیاء الدّین مولود عزیز، قرّهٔ العین کمال
- شمارهٔ ۴ - ماده تاریخ احرام روضه شیخ، بستیم و شد میّسر
- شمارهٔ ۵ - در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعار به خدایی که از اشارت کن
- شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیبایی شب گذشته، فتادم به خاک کوچهٔ غم
- شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنران ازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنی
- شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است لایق مدح در زمانه چو نیست
- شمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویش روزگاریست، عقل می کوبد
- شمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰ چون زادم از نتایج علوی به مهد خاک
- شمارهٔ ۱۱ - قطعه در شکایت خون در دلم ازکاوش ایام نمانده ست
- شمارهٔ ۱۲ - قطعه در شکوه از بخت حزین، از جهان دژم، خاطرم
- شمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خود قدر هر سفله، از تو گشت علم
- شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان دنیاطلبان سهیم خود را
- شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات ای چرخ، باید از تو در تن عرصه کم زدن
- شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان افتاده ام به صحبت نامردمان حزین
- شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است غزلی برده رندکی از من
- شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان حیرتی دارم حزین از حال ابنای زمان
- شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح گشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین
- شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است ریزد شکرین نکته حزین از نی کلکم
- شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویش لوحش الله خامه ام که به صدق
- شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خود خامهٔ مشکین من، تا شده معنی طراز
- شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیر به کف تیغ من اژدها پیکری ست
- شمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بود ای صاحبی که از اثر رنگ و بوی تو
- شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده است حزین، از تقاضای همّت برآنم
- شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته است ای تو نور نظر، ز دیدهٔ ما
- شمارهٔ ۲۷ - این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشته دوش از بَرِ یاری که دلم شیفتهٔ اوست
- شمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراه سپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشته
- شمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانی تا ز عالم فانی، عارف زمان رفته
- شمارهٔ ۳۰ - در تاریخ فوت فاضل بزرگ، شیخ عبدالله گیلانی(رحمهٔ الله علیه) افسوس که صاحبدل دانا ز جهان رفت
- شمارهٔ ۳۱ - اندرز عاقلی، رنجه شد از طعن عدو
- شمارهٔ ۳۲ - در حکمت نمود این سوال از فلاطون یکی
- شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالم ای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواری
- شمارهٔ ۳۴ - و نیز در اندرز هر روز کز سرور تو ای شاه بگذرد
- شمارهٔ ۳۵ - فقیر جاهل در غمکدهٔ جهان ندیدم
- شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادان چارپایی شنیده ام مرده است
- شمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردم گفت یاری، حزین بی دل را
- شمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگان غیر آزاده خاطری که بود
- شمارهٔ ۳۹ - اژدها ایّام، گرسنه اژدهایی ست
- شمارهٔ ۴۰ - مطایبه پرسید دوش ساده دلی از من این سخن
- شمارهٔ ۴۱ - و نیز در مطایبه ای فلانی، شگفت نیست مرا
- شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرور ای صاحبی که مایهٔ تفریح عالمی
- شمارهٔ ۴۳ - در مذمّت گرما در جهنمکده هند که از تاب هوا
- شمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدی بود بر محملم، دل چون درایی
- شمارهٔ ۴۵ - قطعه ای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قران
- شمارهٔ ۴۶ - قطعه آتش زده ایم اختران را
- شمارهٔ ۴۷ - قطعه دوش دلم چون کشید خنجر آه از قراب
- شمارهٔ ۴۸ - صحبت ناجنس دارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میم
- شمارهٔ ۴۹ - در تفاخر ۱ شاعر و شعر شناسان، قلمم را به زبان
- شمارهٔ ۵۰ - قطعه در همه عمر، بر صحیفهٔ دهر
- شمارهٔ ۵۱ - تغزّل بحری ست محیط غم که در خون
- شمارهٔ ۵۲ - تاریخ بنای مسجدی که در بنارس متصل به مقبرهٔ حزین است جبهه بر خاک نه درین مسجد
- شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است علامهٔ دهر، والد والا شان
- شمارهٔ ۵۴ - در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳ نور دل و دیده، مجلس آرای زمان
- شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است ای که دارد لوای اقبالت
- شمارهٔ ۵۶ - در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده است هزار و یکصد و پنجاه و پنج هجری بود
متن اشعار به نقل از گنجور.