پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

قطعات

شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادان

چارپایی شنیده ام مرده است

از امیرکبیر، طال بقاه

چون که سنجیدم این سخن، گفتم

غلط افتاده است در افواه

بعد خویش، آن که چون امیر گذاشت

کی وجودش شود به مرگ، تباه

خلف آن را که هست، خود باقی است

خرد آمد برین حدیث گواه

زنده را، مرده کی توان گفتن؟

خود حکم باش حسبهًٔ لِلّٰه

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگانغیر آزاده خاطری که بود
  2. شمارهٔ ۳۹ - اژدهاایّام، گرسنه اژدهایی ست
  3. شمارهٔ ۴۰ - مطایبهپرسید دوش ساده دلی از من این سخن
  4. شمارهٔ ۴۱ - و نیز در مطایبهای فلانی، شگفت نیست مرا
  5. شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرورای صاحبی که مایهٔ تفریح عالمی
  6. شمارهٔ ۴۳ - در مذمّت گرمادر جهنمکده هند که از تاب هوا
  7. شمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدیبود بر محملم، دل چون درایی
  8. شمارهٔ ۴۵ - قطعهای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قران
همه‌ی قطعات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.