حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴ - ماده تاریخ
احرام روضه شیخ، بستیم و شد میّسر
گردید دیده روشن، از نور باهرِ شیخ
سالی که این سعادت، ما را میّسر آمد
تاریخ این زیارت گردید، زایر شیخ
حزین لاهیجی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیباییشب گذشته، فتادم به خاک کوچهٔ غم
- شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنرانازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنی
- شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده استلایق مدح در زمانه چو نیست
- شمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویشروزگاریست، عقل می کوبد
- شمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰچون زادم از نتایج علوی به مهد خاک
- شمارهٔ ۱۱ - قطعه در شکایتخون در دلم ازکاوش ایام نمانده ست
- شمارهٔ ۱۲ - قطعه در شکوه از بختحزین، از جهان دژم، خاطرم
- شمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خودقدر هر سفله، از تو گشت علم
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.