حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان
دنیاطلبان سهیم خود را
جان منتظرند تا برآید
خواهند فنای یکدگر را
تا کار به مدعا برآید
در ماتم مرگ خر همیشه
سگ را، شکم از عزا برآید
حزین لاهیجی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمانافتاده ام به صحبت نامردمان حزین
- شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده استغزلی برده رندکی از من
- شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمانحیرتی دارم حزین از حال ابنای زمان
- شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدحگشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین
- شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده استریزد شکرین نکته حزین از نی کلکم
- شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویشلوحش الله خامه ام که به صدق
- شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خودخامهٔ مشکین من، تا شده معنی طراز
- شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیربه کف تیغ من اژدها پیکری ست
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.