پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

قطعات

شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است

غزلی برده رندکی از من

که نگویم ز ننگ، نامش باز

سخن عاشقان نمایان است

بوالهوس کی شده ست محرم راز؟

گر نه آیین امتیاز بدی

سحر هم، می زدی دم از اعجاز

یک دو بیتک مناسب آمده است

یادم از باستان سحر طراز

نمکین خوش نموده است رقم

نکته زا، خامهٔ سخن پرداز

دزد شاعر به ماکیان ماند

که به زیرش نهند، بیضهٔ غاز

بچگانش به سوی بحر روند

او به ...ون دریده ماند باز

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدحگشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین
  2. شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده استریزد شکرین نکته حزین از نی کلکم
  3. شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویشلوحش الله خامه ام که به صدق
  4. شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خودخامهٔ مشکین من، تا شده معنی طراز
  5. شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیربه کف تیغ من اژدها پیکری ست
  6. شمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بودای صاحبی که از اثر رنگ و بوی تو
  7. شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده استحزین، از تقاضای همّت برآنم
  8. شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته استای تو نور نظر، ز دیدهٔ ما
همه‌ی قطعات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.