پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

قطعات

شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح

گشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین

نازم خرام کبک همایون مثال را

در حکم ماست ملک سلیمانی سخن

گوییم شکر سلطنت بی زوال را

نیروی کلک ماست که بالیده از غرور

بر خاک عجز، ناصیهٔ پور زال را

اوج فلک در آب گهر گشته غوطه ور

کلکم گشوده تاکف دریا نوال را

لیکن ز شرم کوتهی از مدح مرتضی

غسلی برآورم، عرق انفعال را

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویشلوحش الله خامه ام که به صدق
  2. شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خودخامهٔ مشکین من، تا شده معنی طراز
  3. شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیربه کف تیغ من اژدها پیکری ست
  4. شمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بودای صاحبی که از اثر رنگ و بوی تو
  5. شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده استحزین، از تقاضای همّت برآنم
  6. شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته استای تو نور نظر، ز دیدهٔ ما
  7. شمارهٔ ۲۷ - این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشتهدوش از بَرِ یاری که دلم شیفتهٔ اوست
  8. شمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراهسپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشته
همه‌ی قطعات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.