حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۱ - اندرز
عاقلی، رنجه شد از طعن عدو
قلت هذا عجبٌ کیف یسوغ
راست گر گفته چه رنجی از راست؟
گر دروغ است، چه رنجش ز دروغ
حزین لاهیجی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالمای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواری
- شمارهٔ ۳۴ - و نیز در اندرزهر روز کز سرور تو ای شاه بگذرد
- شمارهٔ ۳۵ - فقیر جاهلدر غمکدهٔ جهان ندیدم
- شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادانچارپایی شنیده ام مرده است
- شمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردمگفت یاری، حزین بی دل را
- شمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگانغیر آزاده خاطری که بود
- شمارهٔ ۳۹ - اژدهاایّام، گرسنه اژدهایی ست
- شمارهٔ ۴۰ - مطایبهپرسید دوش ساده دلی از من این سخن
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.