پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

قطعات

شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالم

ای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواری

آری به قدر حاجت، طالب ذلیل باشد

یک قطره آبرو را، نتوان به زندگی داد

لب تشنه جان سپارم،گر سلسبیل باشد

آزادی دو عالم، در قطع آرزوهاست

این نکته رهروان را، یارب دلیل باشد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۵ - فقیر جاهلدر غمکدهٔ جهان ندیدم
  2. شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادانچارپایی شنیده ام مرده است
  3. شمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردمگفت یاری، حزین بی دل را
  4. شمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگانغیر آزاده خاطری که بود
  5. شمارهٔ ۳۹ - اژدهاایّام، گرسنه اژدهایی ست
  6. شمارهٔ ۴۰ - مطایبهپرسید دوش ساده دلی از من این سخن
  7. شمارهٔ ۴۱ - و نیز در مطایبهای فلانی، شگفت نیست مرا
  8. شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرورای صاحبی که مایهٔ تفریح عالمی
همه‌ی قطعات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.