حزین لاهیجی
شمارهٔ ۴۶ - قطعه
آتش زده ایم اختران را
افروخته شمع خاوران را
پرورده، در آستین مژگان
اشکم، دریای بی کران را
از محشر داغ سینهٔ من
بیم است ستاره منکران را
حزین لاهیجی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۴۸ - صحبت ناجنسدارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میم
- شمارهٔ ۴۹ - در تفاخر ۱شاعر و شعر شناسان، قلمم را به زبان
- شمارهٔ ۵۰ - قطعهدر همه عمر، بر صحیفهٔ دهر
- شمارهٔ ۵۱ - تغزّلبحری ست محیط غم که در خون
- شمارهٔ ۵۲ - تاریخ بنای مسجدی که در بنارس متصل به مقبرهٔ حزین استجبهه بر خاک نه درین مسجد
- شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته استعلامهٔ دهر، والد والا شان
- شمارهٔ ۵۴ - در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳نور دل و دیده، مجلس آرای زمان
- شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته استای که دارد لوای اقبالت
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.