فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ کثرت افزود، وحدت ار کاست ترا
- شمارهٔ ۲ جائی که خورد ناخن مطرب به رباب
- شمارهٔ ۳ یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب
- شمارهٔ ۴ برغنچه لعلش خار خط دوخت نقاب
- شمارهٔ ۵ سردار اگر چند به شمشیر ادب
- شمارهٔ ۶ آنجا که زیاد و کم قدح نوش شراب
- شمارهٔ ۷ زی خمکده خواندم ار فلانکس به شتاب
- شمارهٔ ۸ می کرد ز قسمت ازل بخت خراب
- شمارهٔ ۹ بگشاد خدا چو خلق آدم را دست
- شمارهٔ ۱۰ مفتی که به علم و عدل و عرفان سمراست
- شمارهٔ ۱۱ کعبه که بود به کیش من هستی دوست
- شمارهٔ ۱۲ آنرا که هماره ذوق ساغر نوشی است
- شمارهٔ ۱۳ عامی داند ز خود به خود نتوان رست
- شمارهٔ ۱۴ در عهد تو قند را عتابی دگر است
- شمارهٔ ۱۵ تا دیده همی نگه به دست تو گماشت
- شمارهٔ ۱۶ در معرفت مفتی عرفان پرداخت
- شمارهٔ ۱۷ مفتی بر آن کش همه جهل آئین است
- شمارهٔ ۱۸ صوفی کش از ارواح مکرم سخن است
- شمارهٔ ۱۹ تا ز لگد آرد اسب چون خیزد راست
- شمارهٔ ۲۰ لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
- شمارهٔ ۲۱ زاهد چکد اشکی به ریا باد این است
- شمارهٔ ۲۲ دل در تابت ز پیچش دستار است
- شمارهٔ ۲۳ سردار مرا بتی که هفت آمد و هشت
- شمارهٔ ۲۴ سرمایه کاستی فزود من و تو است
- شمارهٔ ۲۵ در بوس نهان ضنت لعلت فاش است
- شمارهٔ ۲۶ تا چند به خود مهر و به یزدان کینت
- شمارهٔ ۲۷ آن حسن بدیع را حسابی دگر است
- شمارهٔ ۲۸ افزود اگرش به لاله سنبل چه کم است
- شمارهٔ ۲۹ همت به دو کار بر یک انسان نگماشت
- شمارهٔ ۳۰ واعظ در باغ سبزش روضه مینواست
- شمارهٔ ۳۱ امکان که به واجب از سلاله طین است
- شمارهٔ ۳۲ بس مردم دیده در هوای تو گریست
- شمارهٔ ۳۳ آنرا که نه با غیر و نه با خود کار است
- شمارهٔ ۳۴ با اهل صفا جز سر انکارت نیست
- شمارهٔ ۳۵ ثروت سامان عامی شیطان راست
- شمارهٔ ۳۶ از منبر شیخ را دل رستن نیست
- شمارهٔ ۳۷ مدح ار چه در او ذم شد از وی مفتوح
- شمارهٔ ۳۸ جدگیر مراین لطیفه بی هزل و مزاح
- شمارهٔ ۳۹ ز نقحبه ای ار زهر اجل در نوشد
- شمارهٔ ۴۰ این خر خلفان پسر که مادر گهرند
- شمارهٔ ۴۱ از پسته چو شکرت نمک ریز آید
- شمارهٔ ۴۲ آنرا که بطی دو باده در چنگ آید
- شمارهٔ ۴۳ می خور که روانت حکمت افزون روید
- شمارهٔ ۴۴ زین جنس دوپا هر آنکه بر سر گردد
- شمارهٔ ۴۵ ز آن طره به جز شکست بر دل نرسد
- شمارهٔ ۴۶ این پخته که سفله خام تعبیر کند
- شمارهٔ ۴۷ چون کاسه می شکسته قانون گردد
- شمارهٔ ۴۸ مفتی اگرت ز ترک دستار افتاد
- شمارهٔ ۴۹ آن طره به ما جهود سار استیزد
- شمارهٔ ۵۰ بر خون من آن ترک شکرلب گذرد
- شمارهٔ ۵۱ این خرگله مغز جو که سگ های ترند
- شمارهٔ ۵۲ آن قوم که بر به ذوق بعضی دلیند
- شمارهٔ ۵۳ هر فیض که آب زندگانی بخشد
- شمارهٔ ۵۴ جز این دل دوزخ دم دریا پالود
- شمارهٔ ۵۵ سردار پی زاهد خودبین گردد
- شمارهٔ ۵۶ زآنان که نشاط باده و باغ کنند
- شمارهٔ ۵۷ صورت نگران به بندگی خویش درند
- شمارهٔ ۵۸ زانم چه که خم باده گلگون جو شد
- شمارهٔ ۵۹ گر جام کشی مایه شینت دانند
- شمارهٔ ۶۰ این خر گله بی وجود مردم ایجاد
متن اشعار به نقل از گنجور.