شمارهٔ ۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۸می کرد ز قسمت ازل بخت خراب
2. شمارهٔ ۹بگشاد خدا چو خلق آدم را دست
3. شمارهٔ ۱۰مفتی که به علم و عدل و عرفان سمراست
4. شمارهٔ ۱۱کعبه که بود به کیش من هستی دوست
5. شمارهٔ ۱۲آنرا که هماره ذوق ساغر نوشی است
6. شمارهٔ ۱۳عامی داند ز خود به خود نتوان رست
7. شمارهٔ ۱۴در عهد تو قند را عتابی دگر است
8. شمارهٔ ۱۵تا دیده همی نگه به دست تو گماشت