پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

کعبه که بود به کیش من هستی دوست

چاه زنخش زمزم و محراب ابروست

میراب لبان و مستجارش بالاست

وان سخت سیه دل حجرالاسود اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳عامی داند ز خود به خود نتوان رست
  2. شمارهٔ ۱۴در عهد تو قند را عتابی دگر است
  3. شمارهٔ ۱۵تا دیده همی نگه به دست تو گماشت
  4. شمارهٔ ۱۶در معرفت مفتی عرفان پرداخت
  5. شمارهٔ ۱۷مفتی بر آن کش همه جهل آئین است
  6. شمارهٔ ۱۸صوفی کش از ارواح مکرم سخن است
  7. شمارهٔ ۱۹تا ز لگد آرد اسب چون خیزد راست
  8. شمارهٔ ۲۰لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.