پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶

در معرفت مفتی عرفان پرداخت

تا چیست علامتت چو دستار انداخت

آن دیده بجو که بی نشان فهم کنی

تا کی خواهی خر نر از خایه شناخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸صوفی کش از ارواح مکرم سخن است
  2. شمارهٔ ۱۹تا ز لگد آرد اسب چون خیزد راست
  3. شمارهٔ ۲۰لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
  4. شمارهٔ ۲۱زاهد چکد اشکی به ریا باد این است
  5. شمارهٔ ۲۲دل در تابت ز پیچش دستار است
  6. شمارهٔ ۲۳سردار مرا بتی که هفت آمد و هشت
  7. شمارهٔ ۲۴سرمایه کاستی فزود من و تو است
  8. شمارهٔ ۲۵در بوس نهان ضنت لعلت فاش است
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.