شمارهٔ ۲۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۶تا چند به خود مهر و به یزدان کینت
2. شمارهٔ ۲۷آن حسن بدیع را حسابی دگر است
3. شمارهٔ ۲۸افزود اگرش به لاله سنبل چه کم است
4. شمارهٔ ۲۹همت به دو کار بر یک انسان نگماشت
5. شمارهٔ ۳۰واعظ در باغ سبزش روضه مینواست
6. شمارهٔ ۳۱امکان که به واجب از سلاله طین است
7. شمارهٔ ۳۲بس مردم دیده در هوای تو گریست
8. شمارهٔ ۳۳آنرا که نه با غیر و نه با خود کار است