پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

در بوس نهان ضنت لعلت فاش است

وین تنگ روی همی نخود باماش است

از گندم خال جو فروشش عدسی

آنجا مگذر که مته بر خشخاش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷آن حسن بدیع را حسابی دگر است
  2. شمارهٔ ۲۸افزود اگرش به لاله سنبل چه کم است
  3. شمارهٔ ۲۹همت به دو کار بر یک انسان نگماشت
  4. شمارهٔ ۳۰واعظ در باغ سبزش روضه مینواست
  5. شمارهٔ ۳۱امکان که به واجب از سلاله طین است
  6. شمارهٔ ۳۲بس مردم دیده در هوای تو گریست
  7. شمارهٔ ۳۳آنرا که نه با غیر و نه با خود کار است
  8. شمارهٔ ۳۴با اهل صفا جز سر انکارت نیست
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.