پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۳۴

با اهل صفا جز سر انکارت نیست

زیبد پی شست و شو چو قصارت زیست

شو جامه آلوده خود زن بر سنگ

زنقحبه به گازران ری کارت چیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶از منبر شیخ را دل رستن نیست
  2. شمارهٔ ۳۷مدح ار چه در او ذم شد از وی مفتوح
  3. شمارهٔ ۳۸جدگیر مراین لطیفه بی هزل و مزاح
  4. شمارهٔ ۳۹ز نقحبه ای ار زهر اجل در نوشد
  5. شمارهٔ ۴۰این خر خلفان پسر که مادر گهرند
  6. شمارهٔ ۴۱از پسته چو شکرت نمک ریز آید
  7. شمارهٔ ۴۲آنرا که بطی دو باده در چنگ آید
  8. شمارهٔ ۴۳می خور که روانت حکمت افزون روید
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.