پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

مدح ار چه در او ذم شد از وی مفتوح

بگرا به غزل، غزل بود قوت روح

کآمد به قصیده راست تفصیل غزل

آن مایه که معشوق براست از ممدوح

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹ز نقحبه ای ار زهر اجل در نوشد
  2. شمارهٔ ۴۰این خر خلفان پسر که مادر گهرند
  3. شمارهٔ ۴۱از پسته چو شکرت نمک ریز آید
  4. شمارهٔ ۴۲آنرا که بطی دو باده در چنگ آید
  5. شمارهٔ ۴۳می خور که روانت حکمت افزون روید
  6. شمارهٔ ۴۴زین جنس دوپا هر آنکه بر سر گردد
  7. شمارهٔ ۴۵ز آن طره به جز شکست بر دل نرسد
  8. شمارهٔ ۴۶این پخته که سفله خام تعبیر کند
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.