شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۹تا ز لگد آرد اسب چون خیزد راست
2. شمارهٔ ۲۰لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
3. شمارهٔ ۲۱زاهد چکد اشکی به ریا باد این است
4. شمارهٔ ۲۲دل در تابت ز پیچش دستار است
5. شمارهٔ ۲۳سردار مرا بتی که هفت آمد و هشت
6. شمارهٔ ۲۴سرمایه کاستی فزود من و تو است
7. شمارهٔ ۲۵در بوس نهان ضنت لعلت فاش است
8. شمارهٔ ۲۶تا چند به خود مهر و به یزدان کینت