شمارهٔ ۱۸

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۰لعلت که بشد امید و بیمش باقی است
2. شمارهٔ ۲۱زاهد چکد اشکی به ریا باد این است
3. شمارهٔ ۲۲دل در تابت ز پیچش دستار است
4. شمارهٔ ۲۳سردار مرا بتی که هفت آمد و هشت
5. شمارهٔ ۲۴سرمایه کاستی فزود من و تو است
6. شمارهٔ ۲۵در بوس نهان ضنت لعلت فاش است
7. شمارهٔ ۲۶تا چند به خود مهر و به یزدان کینت
8. شمارهٔ ۲۷آن حسن بدیع را حسابی دگر است