پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۷

زی خمکده خواندم ار فلانکس به شتاب

بی مصلحتی مدان درنگی به عتاب

رسم است که خر بر به عروسی طلبند

چون هیمه همی ضرورت افتد یا آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹بگشاد خدا چو خلق آدم را دست
  2. شمارهٔ ۱۰مفتی که به علم و عدل و عرفان سمراست
  3. شمارهٔ ۱۱کعبه که بود به کیش من هستی دوست
  4. شمارهٔ ۱۲آنرا که هماره ذوق ساغر نوشی است
  5. شمارهٔ ۱۳عامی داند ز خود به خود نتوان رست
  6. شمارهٔ ۱۴در عهد تو قند را عتابی دگر است
  7. شمارهٔ ۱۵تا دیده همی نگه به دست تو گماشت
  8. شمارهٔ ۱۶در معرفت مفتی عرفان پرداخت
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.