پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۴

برغنچه لعلش خار خط دوخت نقاب

بر سوری و نسرینش خسک بست حجاب

دل ها خون کرد از مژه بر خاک افشاند

این خارخسک طرفه گلی داد به آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶آنجا که زیاد و کم قدح نوش شراب
  2. شمارهٔ ۷زی خمکده خواندم ار فلانکس به شتاب
  3. شمارهٔ ۸می کرد ز قسمت ازل بخت خراب
  4. شمارهٔ ۹بگشاد خدا چو خلق آدم را دست
  5. شمارهٔ ۱۰مفتی که به علم و عدل و عرفان سمراست
  6. شمارهٔ ۱۱کعبه که بود به کیش من هستی دوست
  7. شمارهٔ ۱۲آنرا که هماره ذوق ساغر نوشی است
  8. شمارهٔ ۱۳عامی داند ز خود به خود نتوان رست
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.