فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ - در مدح اتسز ای ز اخلاف تو تازه گشته آثار سلف
- شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ابوالفضل نصر بن خلف پادشاه نیمروز پادشاهی کوست ایمان را کنف
- شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح شمس‌الدین وزیر ایا بفضل و کرم در جهان شده معروف
- شمارهٔ ۱۲۴ - نیز در ستایش شمس‌الدین وزیر ای صدر سروران زمانه به اتفاق
- شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح ضیاء الدین عراق وزیر ای وزیر عالم و عادل ، ضیاء الدین عراق
- شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح اتسز شبی که هست کف او خزانهٔ ارزاق
- شمارهٔ ۱۲۷ - نیز در مدح اتسز ای کرم را کف نهاده طریق
- شمارهٔ ۱۲۸ - هم در مدح اتسز گوید ای ز حلم تو ساکنی در خاک
- شمارهٔ ۱۲۹ - در ستایش اتسز ای گوهر زمین ز وقار تو برده سنگ
- شمارهٔ ۱۳۰ - نیز در ستایش اتسز ای ز حکیمان شنوده علم اوایل
- شمارهٔ ۱۳۱ - در مدح علاءالدوله اتسز تا شد دلم بمهر بتان مایل
- شمارهٔ ۱۳۲ - قصیدۀ ملمع در مدح جمال الدین وزیر ای جمال دولت ، ای چرخ جلال
- شمارهٔ ۱۳۳ - در مدح کمال الدین ابوالقاسم محمد بن ابوبکر خال ای جناب تو قبلهٔ اقبال
- شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح اتسز خوارزمشاه ای ز نعل مرکبانت صحن عالم پر هلال
- شمارهٔ ۱۳۵ - قصیدهٔ تمام مرصع در مدح علاءالدوله اتسز ای منور به تو نجوم جلال
- شمارهٔ ۱۳۶ - هم در مدح علاء دوله اتسز گوید خدایگانا، بتو گرفت جمال
- شمارهٔ ۱۳۷ - از زبان علاءالدوله اتسز خوارزمشاه گوید منم ، که نیست مرا در جهان نظیر و همال
- شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح علاء الدوله اتسز ای روی تو چو خلد و لب تو چو سلسبیل
- شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح ادیب صابر بن اسمعیل ترمذی بدیع شعر تو ، ای صابر بن اسمعیل
- شمارهٔ ۱۴۰ - نیز در مدیحه گوید ای پیش تو سپهر میان بسته چون قلم
- شمارهٔ ۱۴۱ - در مدح اتسز خوارزمشاه ای حریم صدر تو ترسندگان را چون حرم
- شمارهٔ ۱۴۲ - قصیدۀ محذوف النقط در مدح محمد نام که کرد کار کرم مرد وار در عالم ؟
- شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح اتسز مفخر ملک عرصهٔ عالم
- شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح امام حسام الدین ابو حفص عمربن عبدالعزیز بن مازه بخاری ای از کمال جاه تو ایام را نظام
- شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح اتسز ای بحقل و عقد تو اسباب دولت را قوام
- شمارهٔ ۱۴۶ - وقتی اتسز بر لب جیحون جشن ساخته بود این قصیده بر بدیهه بگفت ای بملک تو زینت ایام
- شمارهٔ ۱۴۷ - نیز در مدح اتسز چه حیله سازم ؟ کز من گسست یار سلام
- شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح اتسز اگر عنایت خسرو بود چنان گردم
- شمارهٔ ۱۴۹ - هم در مدح اتسز گوید ای کفت بحر ایادی و دلت کان علوم
- شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح اتسز تویی که دل به تو کردند عاشقان تسلیم
- شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح اتسز خلاف یافت زمین و زمان ز دست فتن
- شمارهٔ ۱۵۲ - نیز در مدح اتسز هوا تیره است، آن بهتر که گیری بادهٔ روشن
- شمارهٔ ۱۵۳ - در ستایش اتسز اعلام چرخ برد بر اطراف آسمان
- شمارهٔ ۱۵۴ - هم در مدح اتسز گوید ایا چرخ از حملهٔ تو جهان
- شمارهٔ ۱۵۵ - د رمدح خاقان سلیمان خان ای در جلال قدر تو گشته چو آسمان
- شمارهٔ ۱۵۶ - د رمدح یکی از وزراء ای خرم از مکارم اخلاق تو جهان
- شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح اتسز ای خلایق را پناه و ای شرایع را امان
- شمارهٔ ۱۵۸ - قصیدۀ ذوقافتین در مدح خاقان کمال‌الدین نظام‌الدوله ارسلان خان ابوالقاسم محمود ای دلبری، که نیست نظیر تو در جهان
- شمارهٔ ۱۵۹ - در مدح خاقان ارسلان خان کمال‌الدین ابوالقاسم محمد ای روی تو آفتاب تابان
- شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح اتسز فغان من از نعرهٔ پاسبان
- شمارهٔ ۱۶۱ - در مدح علاء الدوله اتسز منت خدای را ، که بتأیید آسمان
- شمارهٔ ۱۶۲ - د رمدح اتسز نظام حال زمانه ، قوام کار جهان
- شمارهٔ ۱۶۳ - د رمدح اتسز جانا ، طریق مهر و وفا اختیار کن
- شمارهٔ ۱۶۴ - از زبان علاء الدوله اتسز خوارزمشاه ای عادت تو همه جفای من
- شمارهٔ ۱۶۵ - در مدح ملک اتسز ای غریو کوس تو در گوش بانگ ارغنون
- شمارهٔ ۱۶۶ - نیز در مدح اتسز چو از حدیقهٔ مینای چرخ سقلاطون
- شمارهٔ ۱۶۷ - در مدح اتسز رمضان آمد و آورد ز فردوس برین
- شمارهٔ ۱۶۸ - در مدح اتسز خوارزمشاه قاهر اصحاب بدعت ، ناصر اعلام دین
- شمارهٔ ۱۶۹ - در وصف قصر خاقان کمال‌الدین محمود قصر فرخندهٔ کمال‌الدین
- شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح ملک اتسز مقتدای همه زمان و زمین
- شمارهٔ ۱۷۱ - نیز در مدح ملک اتسز بتی ، که ماه برد روشنی ز طلعت او
- شمارهٔ ۱۷۲ - هم در مدح اتسز گوید خوارزمشه ، که هست زمانه غلام او
- شمارهٔ ۱۷۳ - هم در مدح اتسز زهی خلق در لشکر آلای او
- شمارهٔ ۱۷۴ - نیز در ستایش اتسز ای یک غلام تو به گه حرب صد سپاه
- شمارهٔ ۱۷۵ - در مدح شمس الدین وزیر مایهٔ افتخار و صورت جاه
- شمارهٔ ۱۷۶ - در مدح ملک اتسز هست دولت را اساس و هست ملت را پناه
- شمارهٔ ۱۷۷ - نیز در ستایش ملک اتسز گوید ای جهان از سر زلف تو معطر گشته
- شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک اتسز ای از همه خلق اختیار گشته
- شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح اتسز زهی! لشکرت کوه و صحرا گرفته
- شمارهٔ ۱۸۰ - هم در ستایش ملک اتشز ای لب تو گونهٔ شراب گرفته
متن اشعار به نقل از گنجور.