فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۱ گرفتم او گذاری بر سر بیمار می‌آرد
- شمارهٔ ۲۴۲ کو قاصدی که نامه به باد صبا برد
- شمارهٔ ۲۴۳ کی چو بی‌دردان نوید وصلم از جا می‌برد
- شمارهٔ ۲۴۴ آنکه لعلش بیشتر از نیشتر دل می‌برد
- شمارهٔ ۲۴۵ بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
- شمارهٔ ۲۴۶ بس که بیگانگی از خاطر آن گل گذرد
- شمارهٔ ۲۴۷ دل کسی که به این ترکتاز می گذرد
- شمارهٔ ۲۴۸ ز تیغ او گل زخمی شکار خواهم کرد
- شمارهٔ ۲۴۹ چشمت از هر گردشی بزم دگر آماده کرد
- شمارهٔ ۲۵۰ دلم در آتش رشک چراغ می سوزد
- شمارهٔ ۲۵۱ آتش عشق نه تنها دل و دین می سوزد
- شمارهٔ ۲۵۲ جان سختی دلم را بیداد می شناسد
- شمارهٔ ۲۵۳ گریختم که به گرد ره تو کس نرسد
- شمارهٔ ۲۵۴ دل ز تاراج نگاه شعله بازش می‌رسد
- شمارهٔ ۲۵۵ هستیم از بس غبار خاطر احباب شد
- شمارهٔ ۲۵۶ از کدوی باده کی باشد که گلها بشکفد
- شمارهٔ ۲۵۷ دل افسرده هر خام جوش ما نمی‌داند
- شمارهٔ ۲۵۸ ز خمار عضو عضوم به شکسته خار ماند
- شمارهٔ ۲۵۹ غمت به راحت وصلت به جنگ می ماند
- شمارهٔ ۲۶۰ یکدلم گرچه پریشان نظرم ساخته اند
- شمارهٔ ۲۶۱ هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند
- شمارهٔ ۲۶۲ درها به روی ناز و تماشا گشاده اند
- شمارهٔ ۲۶۳ در این مکتب کتاب عقل را دیوانه می‌خواند
- شمارهٔ ۲۶۴ عشق اول بر دل غم‌پرور آتش می‌زند
- شمارهٔ ۲۶۵ نو بهار آمد دلم فال شکفتن می زند
- شمارهٔ ۲۶۶ چند غفلت صید ایمانم کند
- شمارهٔ ۲۶۷ به زنده کرده سوز نهان قبا چه کند
- شمارهٔ ۲۶۸ کی سر شوریده من فکر سامان می‌کند
- شمارهٔ ۲۶۹ بس که گلگون سرشکم جلوه رنگین می‌کند
- شمارهٔ ۲۷۰ گاهی از نگه به رخم خنده می کند
- شمارهٔ ۲۷۱ خاکسترم را دود دل ابر بهاری می کند
- شمارهٔ ۲۷۲ اگر به جانب من شعله خار می بیند
- شمارهٔ ۲۷۳ خدنگت مرا یار دیرینه بود
- شمارهٔ ۲۷۴ اشکم به گلشن دل صد پاره می رود
- شمارهٔ ۲۷۵ آشنایی نه چراغی است که خاموش شود
- شمارهٔ ۲۷۶ لب بگشا به گفتگو تا دل ما روا شود
- شمارهٔ ۲۷۷ عشق یک پرده از آن عاشق پر نور شود
- شمارهٔ ۲۷۸ آن را که از برای تو خاطر غمین شود
- شمارهٔ ۲۷۹ سرو از چمنت پای به زنجیر برآید
- شمارهٔ ۲۸۰ هر خار که از چمن برآید
- شمارهٔ ۲۸۱ چه شرم است اینکه سویم ننگرد چون مست ناز آید
- شمارهٔ ۲۸۲ مرا از صحبت زاهد غم دیرینه باز آید
- شمارهٔ ۲۸۳ شبی کز دیده سیل لاله گون بیرون نمی آید
- شمارهٔ ۲۸۴ چند منعم ز کوی یار کنید
- شمارهٔ ۲۸۵ تو را که از لب چون پسته قند می‌روید
- شمارهٔ ۲۸۶ نگاهش آشنا شد آشناتر
- شمارهٔ ۲۸۷ شبنم اشکی به دل دارم ثمرها بیشتر
- شمارهٔ ۲۸۸ گر دل رمیده شد سفر چاک بیشتر
- شمارهٔ ۲۸۹ دل ندارم بیقراری بیشتر
- شمارهٔ ۲۹۰ سخن عمدا نمی گوید که از راز نهان مگذر
- شمارهٔ ۲۹۱ مگریز ای گل رعنا مگریز
- شمارهٔ ۲۹۲ خیال لعل لبش عیش تنگدستان بس
- شمارهٔ ۲۹۳ ز شرم آینه رویی در آتشم که مپرس
- شمارهٔ ۲۹۴ سرم به حلقه فتراک بین گناه مپرس
- شمارهٔ ۲۹۵ آبرو گر بایدت سرگشته چون خاشاک باش
- شمارهٔ ۲۹۶ ای از لب تو غنچه و شبنم نمک فروش
- شمارهٔ ۲۹۷ در حقیقت قرب و بعد مردم دنیا غلط
- شمارهٔ ۲۹۸ عالم از رنگینی پرواز ما داغ است داغ
- شمارهٔ ۲۹۹ چون نگه حیرت پرست یک تماشا بوده ام
- شمارهٔ ۳۰۰ کوه صبرم کی ز فرمان تو سر پیچیده‌ام
متن اشعار به نقل از گنجور.