شمارهٔ ۲۶۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۶۹بس که گلگون سرشکم جلوه رنگین می‌کند
2. شمارهٔ ۲۷۰گاهی از نگه به رخم خنده می کند
3. شمارهٔ ۲۷۱خاکسترم را دود دل ابر بهاری می کند
4. شمارهٔ ۲۷۲اگر به جانب من شعله خار می بیند
5. شمارهٔ ۲۷۳خدنگت مرا یار دیرینه بود
6. شمارهٔ ۲۷۴اشکم به گلشن دل صد پاره می رود
7. شمارهٔ ۲۷۵آشنایی نه چراغی است که خاموش شود
8. شمارهٔ ۲۷۶لب بگشا به گفتگو تا دل ما روا شود