پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۹۳

ز شرم آینه رویی در آتشم که مپرس

ز دل ندادن خویی در آتشم که مپرس

سپند گریه خویشم در آرزوی کسی

چو لاله بر لب جویی در آتشم که مپرس

ز تاب سوختنم شعله رنگ می بازد

ز خوی عربده جویی در آتشم مپرس

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۹۵آبرو گر بایدت سرگشته چون خاشاک باش
  2. شمارهٔ ۲۹۶ای از لب تو غنچه و شبنم نمک فروش
  3. شمارهٔ ۲۹۷در حقیقت قرب و بعد مردم دنیا غلط
  4. شمارهٔ ۲۹۸عالم از رنگینی پرواز ما داغ است داغ
  5. شمارهٔ ۲۹۹چون نگه حیرت پرست یک تماشا بوده ام
  6. شمارهٔ ۳۰۰کوه صبرم کی ز فرمان تو سر پیچیده‌ام
  7. شمارهٔ ۳۰۱در بزم تواضع طلبی سخت غریبم
  8. شمارهٔ ۳۰۲رفته ام از خود ندانم بیقرار کیستم
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.