شمارهٔ ۲۷۷

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۲۷۹سرو از چمنت پای به زنجیر برآید
2. شمارهٔ ۲۸۰هر خار که از چمن برآید
3. شمارهٔ ۲۸۱چه شرم است اینکه سویم ننگرد چون مست ناز آید
4. شمارهٔ ۲۸۲مرا از صحبت زاهد غم دیرینه باز آید
5. شمارهٔ ۲۸۳شبی کز دیده سیل لاله گون بیرون نمی آید
6. شمارهٔ ۲۸۴چند منعم ز کوی یار کنید
7. شمارهٔ ۲۸۵تو را که از لب چون پسته قند می‌روید
8. شمارهٔ ۲۸۶نگاهش آشنا شد آشناتر