پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۴۴

آنکه لعلش بیشتر از نیشتر دل می‌برد

گر به خاطر بگذرد شیرین‌شکر دل می‌برد

غیر حرف او نمی‌دانم چه گویم در جواب

هرکه می‌پرسد ز حال من خبر دل می‌برد

شاهد رنگین دنیا جلوه‌ای دارد مپرس

می‌خورد خون جگر تا در نظر دل می‌برد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۲۴۶بس که بیگانگی از خاطر آن گل گذرد
  2. شمارهٔ ۲۴۷دل کسی که به این ترکتاز می گذرد
  3. شمارهٔ ۲۴۸ز تیغ او گل زخمی شکار خواهم کرد
  4. شمارهٔ ۲۴۹چشمت از هر گردشی بزم دگر آماده کرد
  5. شمارهٔ ۲۵۰دلم در آتش رشک چراغ می سوزد
  6. شمارهٔ ۲۵۱آتش عشق نه تنها دل و دین می سوزد
  7. شمارهٔ ۲۵۲جان سختی دلم را بیداد می شناسد
  8. شمارهٔ ۲۵۳گریختم که به گرد ره تو کس نرسد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.