فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ تا زنده‌ام مرا نیست جز مدح تو دگر کار
- شمارهٔ ۶۲ گزیده چهار توست، بدو در جهانهان
- شمارهٔ ۶۳ چنان بار برآورد به خویشتن
- شمارهٔ ۶۴ فاخته بر سرو شاهرود بر آورد
- شمارهٔ ۶۵ علم ابر و تندر بود کوس او
- شمارهٔ ۶۶ چون لطیف آید به گاه نوبهار
- شمارهٔ ۶۷ به حقّ آن خمّ زلف، بسان منقار باز
- شمارهٔ ۶۸ در عمل تا دیر بازی و درازی ممکنست
- شمارهٔ ۶۹ تازیان دوان همی آید
- شمارهٔ ۷۰ چون سپرم نه میان بزم به نوروز
- شمارهٔ ۷۱ نهاد روی به حضرت، چنان که روبه پیر
- شمارهٔ ۷۲ حسودانت را داده بهرام نحس
- شمارهٔ ۷۳ بت، اگرچه لطیف دارد نقش
- شمارهٔ ۷۴ از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود
- شمارهٔ ۷۵ تو چگونه جهی؟ که دست اجل
- شمارهٔ ۷۶ بر هبک نهاده جام باده
- شمارهٔ ۷۷ همی تا قطب با حورست زیر گنبد اخضر
- شمارهٔ ۷۸ بسا کسا! که جوین نان همی نیابد سیر
- شمارهٔ ۷۹ بانگ کردمت، ای فغ سیمین
- شمارهٔ ۸۰ ای دریغا! که موردزار مرا
- شمارهٔ ۸۱ هر کو برود راست نشستست به شادی
- شمارهٔ ۸۲ چون جامهٔ اشن به تن اندر کند کسی
- شمارهٔ ۸۳ آه! ازین جور بد زمانهٔ شوم
- شمارهٔ ۸۴ با دو سه بوسه رها کن این دل از درد خناک
- شمارهٔ ۸۵ کافور تو با لوس شد و مشک همه ناک
- شمارهٔ ۸۶ بس عزیزم، بس گرامی، شاد باش
- شمارهٔ ۸۷ یک به یک از در درآمد آن نگار
- شمارهٔ ۸۸ خشک کلب سگ و بتفوز سگ
- شمارهٔ ۸۹ چو هامون دشمنانت پست بادند
- شمارهٔ ۹۰ یار بادت توفیق، روزبهی با تو رفیق
- شمارهٔ ۹۱ ای شاه نبی سیرت، ایمان تو محکم
- شمارهٔ ۹۲ لبت سیب بهشت و من محتاج
- شمارهٔ ۹۳ چرا همی نچمم؟ تا چرا کند تن من
- شمارهٔ ۹۴ گر کند یاریی مرا به غم عشق آن صنم
- شمارهٔ ۹۵ تا درگه او یابی مگذر به در کس
- شمارهٔ ۹۶ بام‌ها را فرسب خرد کنی
- شمارهٔ ۹۷ بر رخ هزار زهرهٔ ثامور برشکفت
- شمارهٔ ۹۸ آرزومند آن شده تو به گور
- شمارهٔ ۹۹ هنوز با منی و از نهیب رفتن تو
- شمارهٔ ۱۰۰ من بدان آمدم به خدمت تو
- شمارهٔ ۱۰۱ داری مرا بدان که فراز آیم
- شمارهٔ ۱۰۲ چون برگ لاله بوده‌ام و اکنون
- شمارهٔ ۱۰۳ سرو بودیم چندگاه بلند
- شمارهٔ ۱۰۴ بت پرستی گرفته ایم همه
- شمارهٔ ۱۰۵ کنه را در چراغ کرد سبک
- شمارهٔ ۱۰۶ یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید
- شمارهٔ ۱۰۷ گر همه نعمت یک روز به ما بخشد
- شمارهٔ ۱۰۸ گر کس بودی که زی توام بفگندی
- شمارهٔ ۱۰۹ میلاو منی، ای فغ و استاد توام من
- شمارهٔ ۱۱۰ بسی خسرو نامور پیش ازین
- شمارهٔ ۱۱۱ از پی الفغده و روزی به جهد
- شمارهٔ ۱۱۲ خواسته تاراج گشته، سر نهاده بر زیان
- شمارهٔ ۱۱۳ خود غم دندان به که توانم گفتن؟
- شمارهٔ ۱۱۴ به نوبهاران بستای ابر گریان را
- شمارهٔ ۱۱۵ به آتش درون بر مثال سمندر
- شمارهٔ ۱۱۶ کیر آلوده بیاری و نهی در کس من
- شمارهٔ ۱۱۷ هرگز نکند سوی من خسته نگاهی
- شمارهٔ ۱۱۸ تلخی و شیرینیش آمیخته است
- شمارهٔ ۱۱۹ ای خریدار من ترا بدو چیز:
- شمارهٔ ۱۲۰ گرفته روی دریا جمله کشتی‌های بر تو
متن اشعار به نقل از گنجور.