پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۰۴بت پرستی گرفته ایم همه
  2. شمارهٔ ۱۰۵کنه را در چراغ کرد سبک
  3. شمارهٔ ۱۰۶یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید
  4. شمارهٔ ۱۰۷گر همه نعمت یک روز به ما بخشد
  5. شمارهٔ ۱۰۸گر کس بودی که زی توام بفگندی
  6. شمارهٔ ۱۰۹میلاو منی، ای فغ و استاد توام من
  7. شمارهٔ ۱۱۰بسی خسرو نامور پیش ازین
  8. شمارهٔ ۱۱۱از پی الفغده و روزی به جهد
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.