شمارهٔ ۱۱۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۱۲خواسته تاراج گشته، سر نهاده بر زیان
2. شمارهٔ ۱۱۳خود غم دندان به که توانم گفتن؟
3. شمارهٔ ۱۱۴به نوبهاران بستای ابر گریان را
4. شمارهٔ ۱۱۵به آتش درون بر مثال سمندر
5. شمارهٔ ۱۱۶کیر آلوده بیاری و نهی در کس من
6. شمارهٔ ۱۱۷هرگز نکند سوی من خسته نگاهی
7. شمارهٔ ۱۱۸تلخی و شیرینیش آمیخته است
8. شمارهٔ ۱۱۹ای خریدار من ترا بدو چیز: