فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ گرچه بشتر را عطا باران بود
- شمارهٔ ۲ پیش تیغ تو روز صف دشمن
- شمارهٔ ۳ تنت یک و جان یکی و چندین دانش
- شمارهٔ ۴ چنان که اشتر ابله سوی کنام شده
- شمارهٔ ۵ جز به مادندر نماند این جهان گربه‌روی
- شمارهٔ ۶ گوش تو سال و مه به رود و سرود
- شمارهٔ ۷ درنگ آسا سپهر آرا بیاید
- شمارهٔ ۸ شیر آلغده که بیرون جهد از خانه به صید
- شمارهٔ ۹ نباشد زین زمانه بس شگفتی
- شمارهٔ ۱۰ چو گرد آرند کردارت به محشر
- شمارهٔ ۱۱ کمندش بیشه بر شیران قفس کرد
- شمارهٔ ۱۲ هر آنچه مدح تو گویم درست باشد و راست
- شمارهٔ ۱۳ گیهان ما به خواجهٔ عدنانی
- شمارهٔ ۱۴ اگرت بدره رساند همی به بدر منیر
- شمارهٔ ۱۵ همی بایدت رفت و راه دورست
- شمارهٔ ۱۶ ندیده تنبل اوی و بدیده مندل اوی
- شمارهٔ ۱۷ فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
- شمارهٔ ۱۸ تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
- شمارهٔ ۱۹ جغد که با باز و پلنگان پرد
- شمارهٔ ۲۰ تا لباس عمر اعدایش نگردد بافته
- شمارهٔ ۲۱ بر روی پزشک زن، میندیش
- شمارهٔ ۲۲ آی از آن چون چراغ پیشانی
- شمارهٔ ۲۳ خاک کف پای رودکی نسزی تو
- شمارهٔ ۲۴ به باز کریزی بمانم همی
- شمارهٔ ۲۵ همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست
- شمارهٔ ۲۶ هیچ راحت می‌نبینم در سرود و رود تو
- شمارهٔ ۲۷ شب قدر وصلت ز فرخندگی
- شمارهٔ ۲۸ لاد را بر بنای محکم نه
- شمارهٔ ۲۹ خوبان همه سپاهند، اوشان خدایگانست
- شمارهٔ ۳۰ بهارچین کن ازان روی بزم خانهٔ خویش
- شمارهٔ ۳۱ فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
- شمارهٔ ۳۲ با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست
- شمارهٔ ۳۳ معذورم دارید کِم اندوهِ وَغیش است
- شمارهٔ ۳۴ چه گر من همیشه ستا گوی باشم
- شمارهٔ ۳۵ بودنت در خاک باشد، بافدم
- شمارهٔ ۳۶ ز مهرش مبادا تهی ایچ دل
- شمارهٔ ۳۷ راهی آسان و راست بگزین، ای دوست
- شمارهٔ ۳۸ زین و زان چند بود برکه و مه؟
- شمارهٔ ۳۹ از جود قبا داری پوشیده مشهر
- شمارهٔ ۴۰ بخت و دولت چو پیشکار تواند
- شمارهٔ ۴۱ به تو بازگردد غم عاشقی
- شمارهٔ ۴۲ ایا بلایه، اگر کارت تو پنهان بود
- شمارهٔ ۴۳ گوسپندیم و جهان هست به کردار نغل
- شمارهٔ ۴۴ مرده نشود زنده، زنده بستودان شد
- شمارهٔ ۴۵ فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
- شمارهٔ ۴۶ رخ اعدات از تش نکبت
- شمارهٔ ۴۷ ای جان همه عالم در جان تو پیوند
- شمارهٔ ۴۸ یافتی چون که مال غره مشو
- شمارهٔ ۴۹ دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست
- شمارهٔ ۵۰ هردم که مرا گرفته خاموش
- شمارهٔ ۵۱ چرخ چنینست و بدین ره رود
- شمارهٔ ۵۲ شاخی برآمد از بر شاخ درخت تود
- شمارهٔ ۵۳ بدان مرغک مانم که همی دوش
- شمارهٔ ۵۴ هر آن کریم که فرزند او بلاده بود
- شمارهٔ ۵۵ ماغ در آبگیر گشته روان
- شمارهٔ ۵۶ برو، ز تجربهٔ روزگار بهره بگیر
- شمارهٔ ۵۷ ماهی دیدی کجا کبودر گیرد؟
- شمارهٔ ۵۸ با درفش کاویان و طاقدیس
- شمارهٔ ۵۹ اگر من زونجت نخوردم گهی
- شمارهٔ ۶۰ مدخلان را رکاب زرآگین
متن اشعار به نقل از گنجور.