پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۲۱بر روی پزشک زن، میندیش
  2. شمارهٔ ۲۲آی از آن چون چراغ پیشانی
  3. شمارهٔ ۲۳خاک کف پای رودکی نسزی تو
  4. شمارهٔ ۲۴به باز کریزی بمانم همی
  5. شمارهٔ ۲۵همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست
  6. شمارهٔ ۲۶هیچ راحت می‌نبینم در سرود و رود تو
  7. شمارهٔ ۲۷شب قدر وصلت ز فرخندگی
  8. شمارهٔ ۲۸لاد را بر بنای محکم نه
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.