پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۳۰بهارچین کن ازان روی بزم خانهٔ خویش
  2. شمارهٔ ۳۱فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
  3. شمارهٔ ۳۲با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست
  4. شمارهٔ ۳۳معذورم دارید کِم اندوهِ وَغیش است
  5. شمارهٔ ۳۴چه گر من همیشه ستا گوی باشم
  6. شمارهٔ ۳۵بودنت در خاک باشد، بافدم
  7. شمارهٔ ۳۶ز مهرش مبادا تهی ایچ دل
  8. شمارهٔ ۳۷راهی آسان و راست بگزین، ای دوست
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.