پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

ابیات پراکنده

شمارهٔ ۳۳

معذورم دارید کِم اندوهِ وَغیش است

 اندوهِ وَغیشِ من از آن جعدِ وَغیش است

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۳۵بودنت در خاک باشد، بافدم
  2. شمارهٔ ۳۶ز مهرش مبادا تهی ایچ دل
  3. شمارهٔ ۳۷راهی آسان و راست بگزین، ای دوست
  4. شمارهٔ ۳۸زین و زان چند بود برکه و مه؟
  5. شمارهٔ ۳۹از جود قبا داری پوشیده مشهر
  6. شمارهٔ ۴۰بخت و دولت چو پیشکار تواند
  7. شمارهٔ ۴۱به تو بازگردد غم عاشقی
  8. شمارهٔ ۴۲ایا بلایه، اگر کارت تو پنهان بود
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.