پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۴۳گوسپندیم و جهان هست به کردار نغل
  2. شمارهٔ ۴۴مرده نشود زنده، زنده بستودان شد
  3. شمارهٔ ۴۵فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
  4. شمارهٔ ۴۶رخ اعدات از تش نکبت
  5. شمارهٔ ۴۷ای جان همه عالم در جان تو پیوند
  6. شمارهٔ ۴۸یافتی چون که مال غره مشو
  7. شمارهٔ ۴۹دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست
  8. شمارهٔ ۵۰هردم که مرا گرفته خاموش
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.