پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۵۱چرخ چنینست و بدین ره رود
  2. شمارهٔ ۵۲شاخی برآمد از بر شاخ درخت تود
  3. شمارهٔ ۵۳بدان مرغک مانم که همی دوش
  4. شمارهٔ ۵۴هر آن کریم که فرزند او بلاده بود
  5. شمارهٔ ۵۵ماغ در آبگیر گشته روان
  6. شمارهٔ ۵۶برو، ز تجربهٔ روزگار بهره بگیر
  7. شمارهٔ ۵۷ماهی دیدی کجا کبودر گیرد؟
  8. شمارهٔ ۵۸با درفش کاویان و طاقدیس
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.