پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۴۶رخ اعدات از تش نکبت
  2. شمارهٔ ۴۷ای جان همه عالم در جان تو پیوند
  3. شمارهٔ ۴۸یافتی چون که مال غره مشو
  4. شمارهٔ ۴۹دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست
  5. شمارهٔ ۵۰هردم که مرا گرفته خاموش
  6. شمارهٔ ۵۱چرخ چنینست و بدین ره رود
  7. شمارهٔ ۵۲شاخی برآمد از بر شاخ درخت تود
  8. شمارهٔ ۵۳بدان مرغک مانم که همی دوش
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.