پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۳تنت یک و جان یکی و چندین دانش
  2. شمارهٔ ۴چنان که اشتر ابله سوی کنام شده
  3. شمارهٔ ۵جز به مادندر نماند این جهان گربه‌روی
  4. شمارهٔ ۶گوش تو سال و مه به رود و سرود
  5. شمارهٔ ۷درنگ آسا سپهر آرا بیاید
  6. شمارهٔ ۸شیر آلغده که بیرون جهد از خانه به صید
  7. شمارهٔ ۹نباشد زین زمانه بس شگفتی
  8. شمارهٔ ۱۰چو گرد آرند کردارت به محشر
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.