پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۳گیهان ما به خواجهٔ عدنانی
  2. شمارهٔ ۱۴اگرت بدره رساند همی به بدر منیر
  3. شمارهٔ ۱۵همی بایدت رفت و راه دورست
  4. شمارهٔ ۱۶ندیده تنبل اوی و بدیده مندل اوی
  5. شمارهٔ ۱۷فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
  6. شمارهٔ ۱۸تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
  7. شمارهٔ ۱۹جغد که با باز و پلنگان پرد
  8. شمارهٔ ۲۰تا لباس عمر اعدایش نگردد بافته
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.