فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ هر آن که خاتم مدح تو کرد در انگشت
- شمارهٔ ۱۲۲ به سرو ماند، گر سرو لاله دار بود
- شمارهٔ ۱۲۳ گیتیت چنین آید، گردنده بدین سان هم
- شمارهٔ ۱۲۴ به چنگال قهر تو در، خصم بد دل
- شمارهٔ ۱۲۵ ازان کوز ابری باز کردار
- شمارهٔ ۱۲۶ چنان که خاک سر شتی به زیر خاک شوی
- شمارهٔ ۱۲۷ آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
- شمارهٔ ۱۲۸ چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!
- شمارهٔ ۱۲۹ عاجز شود از اشک و غریو من
- شمارهٔ ۱۳۰ دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
- شمارهٔ ۱۳۱ ای دریغ! آن حر، هنگام سخا حاتم فش
- شمارهٔ ۱۳۲ هفت سالار، کندرین فلکند
- شمارهٔ ۱۳۳ نیست از من عجب که: گستاخم
- شمارهٔ ۱۳۴ گاه آرامیده و گه ارغنده
- شمارهٔ ۱۳۵ منم خو کرده بر بوسش، چنان چون باز بر مسته
- شمارهٔ ۱۳۶ از مهر او ندارم بی خنده کام و لب
- شمارهٔ ۱۳۷ آتش هجر ترا هیزم منم
- شمارهٔ ۱۳۸ به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده
- شمارهٔ ۱۳۹ گر نعم‌های او چو چرخ دوان
- شمارهٔ ۱۴۰ در راه نشابور دهی دیدم بس خوب
- شمارهٔ ۱۴۱ جعدی سیاه دارد، کز کشی
- شمارهٔ ۱۴۲ کز شاعران نوندمنم و نوگواره
- شمارهٔ ۱۴۳ ای خون دوستانت به گردن، مکن بزه
- شمارهٔ ۱۴۴ بتگک ازان گزیده‌ام این کازه
- شمارهٔ ۱۴۵ یک سو کشمش چادر، یک سو نهمش موزه
- شمارهٔ ۱۴۶ ناگاه برآرند ز کنج تو خروشی
- شمارهٔ ۱۴۷ خوش آن نبیذ غارجی با دوستان یکدله
- شمارهٔ ۱۴۸ ماه تمامست روی دلبرک من
- شمارهٔ ۱۴۹ ای بار خدای، ای نگار فتنه
- شمارهٔ ۱۵۰ بزرگان جهان چون بند گردن
- شمارهٔ ۱۵۱ زلفینک او نهاده دارد
- شمارهٔ ۱۵۲ ندارد میل فرزانه به فرزند و به زن هرگز
- شمارهٔ ۱۵۳ ایا خورشید سالاران گیتی
- شمارهٔ ۱۵۴ گه ارمنده‌ای و گه ارغنده‌ای
- شمارهٔ ۱۵۵ مهر جویی ز من و بی مهری
- شمارهٔ ۱۵۶ بر تو رسیده بهر دل تنگ چاره‌ای
- شمارهٔ ۱۵۷ گه در آن کندز بلند نشین
- شمارهٔ ۱۵۸ کار بوسه چو آب خوردن شور
- شمارهٔ ۱۵۹ بتا، نخواهم گفتن تمام مدح ترا
- شمارهٔ ۱۶۰ من کنم پیش تو دهان پر باد
- شمارهٔ ۱۶۱ باغ ملک آمد طری از رشحهٔ کلک وزیر
- شمارهٔ ۱۶۲ چه نیکو سخن گفت یاری به یاری
- شمارهٔ ۱۶۳ نیل دمنده تویی به گاه عطیت
- شمارهٔ ۱۶۴ مرا با تو بدین باب تاب نیست
- شمارهٔ ۱۶۵ آهو ز تنگ کوه بیامد به دشت و راغ
- شمارهٔ ۱۶۶ از خر و پالیک آن جای رسیدم که همی
- شمارهٔ ۱۶۷ جهانا، همانا کزین بی‌گناهی
- شمارهٔ ۱۶۸ به جمله خواهم یک ماهه بوسه از تو، بتا
- شمارهٔ ۱۶۹ ای آن که من از عشق تو اندر جگر خویش
- شمارهٔ ۱۷۰ ازو بی اندهی بگزین و شادی با تن آسانی
- شمارهٔ ۱۷۱ شدم پیر بدین سان و تو هم خود نه جوانی
- شمارهٔ ۱۷۲ زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من
- شمارهٔ ۱۷۳ سرو است آن یا بالا؟ ماه است آن یا روی؟
- شمارهٔ ۱۷۴ آمد این نوبهار توبه شکن
- شمارهٔ ۱۷۵ شاعر شهید و شهره فرالاوی
- شمارهٔ ۱۷۶ جز برتری ندانی، گویی که آتشی
- شمارهٔ ۱۷۷ ای مایهٔ خوبی و نیک نامی
متن اشعار به نقل از گنجور.