شمارهٔ ۱۳۲

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۳۴گاه آرامیده و گه ارغنده
2. شمارهٔ ۱۳۵منم خو کرده بر بوسش، چنان چون باز بر مسته
3. شمارهٔ ۱۳۶از مهر او ندارم بی خنده کام و لب
4. شمارهٔ ۱۳۷آتش هجر ترا هیزم منم
5. شمارهٔ ۱۳۸به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده
6. شمارهٔ ۱۳۹گر نعم‌های او چو چرخ دوان
7. شمارهٔ ۱۴۰در راه نشابور دهی دیدم بس خوب
8. شمارهٔ ۱۴۱جعدی سیاه دارد، کز کشی