شمارهٔ ۱۲۷

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۲۹عاجز شود از اشک و غریو من
2. شمارهٔ ۱۳۰دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
3. شمارهٔ ۱۳۱ای دریغ! آن حر، هنگام سخا حاتم فش
4. شمارهٔ ۱۳۲هفت سالار، کندرین فلکند
5. شمارهٔ ۱۳۳نیست از من عجب که: گستاخم
6. شمارهٔ ۱۳۴گاه آرامیده و گه ارغنده
7. شمارهٔ ۱۳۵منم خو کرده بر بوسش، چنان چون باز بر مسته
8. شمارهٔ ۱۳۶از مهر او ندارم بی خنده کام و لب