شمارهٔ ۱۲۴

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۲۶چنان که خاک سر شتی به زیر خاک شوی
2. شمارهٔ ۱۲۷آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
3. شمارهٔ ۱۲۸چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!
4. شمارهٔ ۱۲۹عاجز شود از اشک و غریو من
5. شمارهٔ ۱۳۰دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
6. شمارهٔ ۱۳۱ای دریغ! آن حر، هنگام سخا حاتم فش
7. شمارهٔ ۱۳۲هفت سالار، کندرین فلکند
8. شمارهٔ ۱۳۳نیست از من عجب که: گستاخم