پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۶۹ای آن که من از عشق تو اندر جگر خویش
  2. شمارهٔ ۱۷۰ازو بی اندهی بگزین و شادی با تن آسانی
  3. شمارهٔ ۱۷۱شدم پیر بدین سان و تو هم خود نه جوانی
  4. شمارهٔ ۱۷۲زر خواهی و ترنج، اینک این دو رخ من
  5. شمارهٔ ۱۷۳سرو است آن یا بالا؟ ماه است آن یا روی؟
  6. شمارهٔ ۱۷۴آمد این نوبهار توبه شکن
  7. شمارهٔ ۱۷۵شاعر شهید و شهره فرالاوی
  8. شمارهٔ ۱۷۶جز برتری ندانی، گویی که آتشی
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.