پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۱۲۳گیتیت چنین آید، گردنده بدین سان هم
  2. شمارهٔ ۱۲۴به چنگال قهر تو در، خصم بد دل
  3. شمارهٔ ۱۲۵ازان کوز ابری باز کردار
  4. شمارهٔ ۱۲۶چنان که خاک سر شتی به زیر خاک شوی
  5. شمارهٔ ۱۲۷آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
  6. شمارهٔ ۱۲۸چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!
  7. شمارهٔ ۱۲۹عاجز شود از اشک و غریو من
  8. شمارهٔ ۱۳۰دلبرا، زوکی مجال حاسد غماز تو
همه‌ی ابیات پراکنده ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.