شمارهٔ ۱۲۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۲۲به سرو ماند، گر سرو لاله دار بود
2. شمارهٔ ۱۲۳گیتیت چنین آید، گردنده بدین سان هم
3. شمارهٔ ۱۲۴به چنگال قهر تو در، خصم بد دل
4. شمارهٔ ۱۲۵ازان کوز ابری باز کردار
5. شمارهٔ ۱۲۶چنان که خاک سر شتی به زیر خاک شوی
6. شمارهٔ ۱۲۷آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
7. شمارهٔ ۱۲۸چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!
8. شمارهٔ ۱۲۹عاجز شود از اشک و غریو من